چه مي‎شود اگر در اين جهان پست مدرن مبتني بر قانون‎شكني‎هاي از پيش مقرر كه در آن تعهدات زناشويي كار از مد افتاده و احمقانه‎اي به نظر مي‎رسد همان كساني ياغيان حقيقي باشند كه به اين تعهد پاي‎بندند؟چه مي‎شود اگر امروز ازدواج معمولي همان جسورانه‎ترين و مرموزترين شكل تخطي باشد؟" اسلاوي ژيژك

به قول ژيژك امروزه تنها راه رهايي در برابر بيزاري پست مدرن از آرمان‎هاي ايدئولوژيكِ بزرگ و پناه بردن به حوزه خصوصي يعني تطبيق يافتن با فرمول‎ها و قواعد اصيل زندگي خصوصي كه از سوي صنعت فرهنگ سازي مدرن ترويج مي‎شود و شكستن قيد و بند هايِ كالايي شدنِ از خود بيگانه، ابداعِ "شكل جديدي از امر جمعي" است.
آنچه در همه‎ي انواع دل‎خوش‎كنك‎هاي فريبنده و ظاهري پست مدرن ( فضاي كليك‎گون، بازي‎گوشانه و پنجره‎يي اينترنت، در انواع اعتيادها و ازخودبي‎خود شدن‎ها در قالب ادبيات، فلسفه، معنويت و فرهنگ با مي و ني و مولانا و مدونا)مشترك بوده و محقق مي‎شود، چيزي جز انهدام و انزواي بيش از پيش هويت و تن آدمي و اخلاق و كنش واقعي نيست و پيامد آن عادت به تفكر و كنشي است كه با فاجعه و فاشيسم عين قاعده و روال عادي امور برخورد مي‎كند و خيره و منفعل ايستاده و هيولايي را كه خود ساخته و در جان گرفتن آن مشاركت كرده‎ نظاره مي‎كند.
به گونه‎يي هم‎كلام با والتر بنيامين در تزهايي درباره تاريخ بايد نوشت:" سنت ستمديدگان به ما مي آموزد كه وضعيت اضطراري يا استثنايي كه در آن به سر مي بريم خود قاعده است.بايد به تصوري از تاريخ دست يابيم كه با اين بصيرت خواناست آنگاه به روشني در خواهيم يافت كه وظيفه‎ي ما ايجاد يك وضعيت اضطراري واقعي است و اين كار موضع ما را در مبارزه با فاشيسم تقويت خواهد كرد . يكي از دلايل وجود بخت پيروزي براي فاشيسم آن است كه مخالفان فاشيسم، تحت عنوان پيشرفت با آن به مثابه‎ي نوعي قاعده يا هنجار تاريخي برخورد مي‎كنند امروزه بسياري از اين نكته در حيرت‎اند كه وقوع حوادثي كه بر ما مي‎گذرد هنوز هم در قرن بيستم امكان‎پذير است. ولي اين حيرت نه حيرتي فلسفي و نه سر آغاز معرفت مگر معرفت به اين حقيقت كه آن تصور از تاريخ كه سرچشمه‎ي اين حيرت است، قابل دفاع نيست

 ‌تاماس جفرسون مي‌گويد "اگر همسايه‌ي من بگويد كه بيست خدا هست يا خدايي نيست آزاري به من نمي رسد."

شما چه مي‌گوييد؟